| 
Dixit - Film en gekte door pietniet
 Film en gekte
4
Shock Corridor (gektefilm 4 van Samuel Fuller '63)
Is het gek om over een film te schrijven die je niet gezien hebt?
Het ooit in een recensie gelezen verhaaltje over de film 'Shock
Corridor' is mij altijd zeer sterk bijgebleven.
Het gaat over een journalist die zich heeft laten opsluiten in een
gesloten afdeling van een psychiatrische inrichting om een verhaal
van binnen uit te kunnen schrijven. Als hij denkt klaar te zijn
met zijn research wil hij weer vrij naar buiten om het verhaal uit
te werken. Hij geeft het verplegend personeel aan niet echt gek
maar een journalist te zijn . De krantenman op onderzoek wordt niet
geloofd, dat beweren ze allemaal, niet gek te zijn. Hij blijft achter
de gesloten deuren .
Zo had ik het in mijn hoofd. Bij allmovie nu het synopsis lezend
denk ik dat ik er niet al te ver naast zat. De belangrijkste kern
voor mij is blijven hangen, voor een ander zou dit misschien een
ander punt geweest zijn, wat je onthoudt is zeer subjectief.
Na het ongeluk met de atoomonderzeeër de Koersk waren er verschillende
mensen die zich verplaatsten of identificeerden met of in de laatste
momenten van de bemanningsleden. "Moet je voorstellen hoe het
is om ..." werd er regelmatig gezegd.
Het is een menselijke neiging om dit soort angsten zelf op te roepen
en een film kan daarbij een handje helpen. Dit zou een van de uitgangspunten
geweest kunnen zijn voor Samuel Fuller bij het schrijven en maken
van de film ‘Shock Corridor'.
Het oproepen van bange gevoelens heeft misschien te maken met het
willen leren harnassen tegen angsten of zou het gewoon prettig zijn
om bedreiging te voelen zonder echt bedreigd te zijn, het willen
spelen met waan, denk aan bijvoorbeeld het succes van griezelfilms.
De film 'Shock Corridor' staat bekend als één van
de hoogtepunten van wat vroeger B-films werden genoemd, nog niet
art-houserig maar richting pulp, lekker hard met iets van schijnbare
levensechtheid. Nu worden sommige van deze films als 'camp' gedraaid
in art-bioscopen.
Als bewonderaars van Samuel Fuller kom je de namen tegen van de
regisseurs Godard, Jarmusch, Scorcese, Tarantino en Wenders. In
de film 'Pierrot le Fou' van Jean Luc Godard is een kort rolletje
voor Fuller als amerikaanse filmregisseur op een party waar hij
tegen een andere gast het statement afgeeft: "Film is emotie".
'Shock Corridor' pretendeert niets over gekte te zeggen. Gekte
wordt in deze film enkel als middel gebruikt om een spanningsboog
op te bouwen en het heeft tegelijkertijd de aantrekkelijkheid van
een niet-alledaags iets.
Aardig vind ik de overeenkomst met het eerder besproken toneelstuk
van Luigi Pirandello, allebei gaan over het spelen met de waan over
de waan. Het verschil tussen kunst met een grote 'K' en een kleine
'k' kan volgens mij gerelativeerd worden net als het verschil tussen
gek en normaal.
Ooit kwam ik tot de volgende definitie van normaal: "Het oordeel
over de normaliteit van een persoon is afhankelijk van de normaliteit
van de beoordelende persoon".
Niks ligt vast, alles is in groei of beweging, dat is toch wat wij
leven noemen met risico’s die gelukkig niet uit te sluiten
zijn. Een leven zonder risico is levend begraven zijn in zekerheden
met hebben of niet-hebben als kwestie in plaats van zijn of niet-zijn
zoals Shakespeare het ooit geformuleerd heeft.
De film 'Shock Corridor' is nu op DVD te koop, binnenkort deze
film nu eindelijk maar eens gaan bekijken.
BASWAS
Bespreek
deze dixit op het forum
Film en gekte
door pietniet
Stuur dit artikel door...
|
